Είμαι η Άννα Μπουρμά, γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Παλαιό Φάληρο. Ως κόρη μουσικού, θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία να μπαινοβγαίνουν στο πατρικό μου σπίτι καλλιτέχνες και να ακούγονται ήχοι εντυπωσιακοί και μουσικές μαγικές…

Σε ηλικία 4 ετών οι γονείς μου άρχισαν να παρατηρούν ότι όλη μέρα ήμουν στο πιάνο και έβγαζα παιδικά τραγουδάκια με το ένα δάχτυλο. Είπαν λοιπόν να μην αφήσουν τα υπόλοιπα 9 δάχτυλα παραπονεμένα, κι έτσι σε ηλικία 6 ετών με πήγαν για πρώτη φορά στο Ωδείο. Εκεί αφιέρωσα 17 χρόνια προσπάθειας, ολοκληρώνοντας τις μουσικές μου σπουδές στο κλασσικό πιάνο και στα θεωρητικά της μουσικής.
Στα 14 για πρώτη φορά τραγούδησα στο δίσκο του πατέρα μου, Τάκη Μπουρμά, ‘Κήπος στην ταράτσα’ το ‘Παρατράγουδο’ , και κάπου εκεί μπήκε μέσα μου το μικρόβιο του τραγουδιού. Άκουγα μουσικές από όλο τον κόσμο και ρούφαγα σα σφουγγάρι τα πάντα, τη μουσική, τους ήχους, τις φωνές και κυρίως την αίσθηση που μου άφηναν.

Γύρω στα 18, η φωνή μου ήρθε εκεί που έπρεπε, ή μάλλον την έφερα εκεί που έπρεπε… Με δουλειά πολλή, 7 και 8 ώρες κάθε μέρα την τοποθέτησα στη σωστή θέση. Δε σας κρύβω πως ο πατέρας μου (Τάκης Μπουρμάς) με έχει διώξει αρκετές φορές από το Studio. Ο στόχος του είναι να συνεχίσω να προσπαθώ και να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη. Και λέω να του κάνω το χατίρι…